Nasıl da pırıl pırıldı
Ne diye uzak düştü yıldızlara gözlerin
Ufacık bir çocuktu ya ellerin
Nerde kirlettin...
Sen başkaydın sanki, sanki farklı...
Gülüşün gibiydin,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




takip ettiğim kadarıyla hemen her konuda,her alanda şiir yazabilenlerdensiniz..ve 'öğüt' niteliğindeki şiirinizi ilginç buldum
şiir çok güzeldi ama,şimdi de canım mercimekli köfte istedi yaa :((
Anlamlı çalışmanız,kutlarım,kaleminiz daim olsun...saygıyla
Dostluk adına çalışmanı kutlarım
Güzeldi,kalemin susmasın
Saygıyla
harika olmuş ders gibi dizelere alkışşşş
üstadım yüreğine sağlık,üstadım merak ettim ,yazıların ve şiirlerin genelde çocuk üzerine,özel bir sebebimi var yoksa çocukları çokmu seviyosun.sağlıkla kalın.
Keşke inanlar hep çocuklar gibi saf ve masum olsalar... Zaman ellerini ve yüreklerini kirletmese... Selamlar...Hâlenur
ŞAİRİN RUH HALİ OKUNA BİLİYOR. İLGİNÇ BİR USLUPLA ÇALIŞMA, SEVGİLER
kısa ama anlamlı
Bu şiir ile ilgili 9 tane yorum bulunmakta