Yağmurlu havalarda mercek topuna dönüşüyor zihnim. Bir süreliğine buharlaşıyor; dolup taşan sokaklar, yalnızlığımın yükü ve buluta kaydettiğim aşk… Sokaktaki ağaçların gövdesinden mantarlar çıkabiliyorsa, onlarda kalıcı mercek topu var demektir. Üst tarafında sıradan bir küçük şehir, alt tarafında ise derin bir bilinmezlik.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta