Şimdi hangi gözyaşıyla yıkanır kirli ellerim
Hangi soluk hayat verir bana,
Gidemediğim hangi yer daha da uzak olur bana bundan gayrı
Tutamadığım hangi el sarar yaramı
Kaç gece daha çıldırasıya ağlarım
Kaç zaman daha hiç almak istemediğim bir soluğa mecbur kalırım
Hiç bir doğruya açı olamamışken ben
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta