İstanbul'a çöken sis gibiydi, karanlık, kabuslu, sensiz gecelerim.
Teninin sıcaklığında aradım kokunu, yar diye adını hecelerim.
Sana ulaşmak, elini tutmak, tertemiz alnını öpmek için çabalarım.
Çok geç te olsa maksadım belli. Sana kavuşmak için yaşıyorum.
Sesini duysam titrer nefesim, konuşamam ki, tutulur nutkum.
Gözlerine baksam şen olur dünyam, her yer cennet, açılır ufkum.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta