Neredesin ey aşk!
Şairlerin, Şehr-i İstanbul’un harelenen deryasına dalarak
şiirler yazmayı bıraktığı gün bırakıp gittin bizi.
Yedi tepe başımıza yıkıldı.
Arş-ı âlâdan süzülüp arzın yedi kat dibine girdik.
Zelzelelerle uykumuzdan uyandık.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gel ey aşk, şifa ol fersiz bedenlerimize yeniden.
evet haklısınız
can-ı gönülden kutlarım
buda benden olsun
deme dertliyim dermanı derte,
gör dermanı aşk ile sabrette
bilmem kaç gündür şunun şurası,
hiçrana boğmaz aşkın yarası,
hikmet istersen sebeb-i hikmette,
nimet-i aşk, aşk teslimiyete,..........Bilal ÖZCAN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta