Neredesin ey aşk!
Şairlerin, Şehr-i İstanbul’un harelenen deryasına dalarak
şiirler yazmayı bıraktığı gün bırakıp gittin bizi.
Yedi tepe başımıza yıkıldı.
Arş-ı âlâdan süzülüp arzın yedi kat dibine girdik.
Zelzelelerle uykumuzdan uyandık.
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Gel ey aşk, şifa ol fersiz bedenlerimize yeniden.
evet haklısınız
can-ı gönülden kutlarım
buda benden olsun
deme dertliyim dermanı derte,
gör dermanı aşk ile sabrette
bilmem kaç gündür şunun şurası,
hiçrana boğmaz aşkın yarası,
hikmet istersen sebeb-i hikmette,
nimet-i aşk, aşk teslimiyete,..........Bilal ÖZCAN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta