İnsanın bir duruşu, bir dâvası olur ki;
Çığ düşse üzerine, ölür de kopup gitmez.
En hafif bir rüzgârda girecek yer arar ki;
Menfaat düşkünleri dâva gayreti gütmez.
Bunlar bilye gibidir, yuvarlanır her yöne
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta