Menevşe Sümen Şiirleri - Şair Menevşe Sümen

Düzen yol

Firen bozuk düzensiz yörümüyor araba
Yol bozuk bozuk ne emmim ne devlet
sorar parayok ki ekmek alam
efkarim bitmiyor firen bozuk tut muyor

Kadin
Kadın diyince okunacak bir kitap her sayfa birer
fikirdir Kadın diyince sevgi dolu bir melek
evin aşı ekmeyi sevgidir şittet yakışır.mı?
her sayfa bilgiyle yörür sevilirse
O kuduk.ca ilham gelir yazılır sevgi sözleri

Gercek yasananlari anlatiyor

Eskilerden gençlerin kış oyunun dan bir hikaye anlatıyım
Gözel anılardan beş arkadaş bir gurup olurlar aralarında birinin
Elini yüzünü siyah boyayla boyarlar köse kılığına girerdi
Sırası gelince oyununu oynar birinede kız elbisesi giydirirler

Kalem seni anlatırım girdin evime
kalbim sevgiyle doldu
Elliyi geçgin yaşımdan sonra elimkalem tuttu
mutluyum seninle seviyorum seni seninle
aydınlandım yazıyorum şimdi kim derdiki Menevşenin elim kalem
tutacak oldun sen benimle bir arkadaş

• Güzel kalbim ne düşündün ayaktasın, yataktanmı düştün ilhammı geldi aşkım. Severek dinlerim anlat aldım kalemi elime. Anlat sahibine güzel kalbim.
Ne derlerse o dillerde güzel. Delimi bu yazar yazmış böyle güzel kalbim. Kendiyle barışıklık ne güzel,
Gidelim uzak yeşil bir adanın yakınından bir yer tutalım senle ben.
Koşalım yeşil ovanın doruğuna
Yağan yaz yağmurunda ıslanalım koşalım senle ben.
Oynayalım yeşil ovada harmandalı güzel kalbim, Ay ışığında uçuşan ateş böceklerini seyredelim . Senle ben.

Gecenin ikisi kalktim yataktan.dolaptan
Bir mum alıp yaktım koydum masanın üzerine
Oturdum karşısına aldım kalemi elime.hepseni
Düşündüm.seni gözlerimi kapatmadan.
Möhür gözlüm hep seni düşü
ndüm. söylendimkendi kendime.

Kısa bir


Kısa bir tarih Anlatırım on onbir yaşlarındaydım
Şimdi yaşim yetmişdokuz sabah satin.de horoz
Sesleriyle uyanırlardı güzel güneşle

KÖYLÜ..

Köyde, fakir bir Aile oturur. Geçimini süt satarak sağlayan bu fakir adam, pazara giderken, önüne bir yılan çıkar. Adam irkilir; " Allahım, ne bu" der? Bir tas süt götürür yılanın kapısına bırakır. Yılan, sütü severek içer. Adam, süt tasını alır, bir de ne görsün ; süt tasının içinde bir altın! Yılanın iyi niyetliliğini anlar, bu duruma devam eder.
Ancak; açgözlü oğlunun gözünün zenginlikte olduğunu farkeder ve o'na "Az'a kanaat, çoğa bereket" der. Ama döndüğünde ne görsün, oğlu yerde yatmakta.
"Ne yaptın, oğul" der.
O an, yılan sese gelir, konuşur; "Canımı yaktı, aç gözlülüğünün yüzünden, canından oldu! " der.

Görüyorsun

Dışarısı sisle kapalı görünen kapıdan gir o
Karanlığın içine ses sizce selam de otur
Karanlığın tanrısıyla konuş bir eş gibi
Sana gösterir ışık bir yol o yolda devamet

Günler
Günlerin korkunç dıramı görülmeyen
Hayaletler yolu tutmuşlar varya her akşam ki gibi uyudular
Asker yatağında sabahla uyandılar
Sevinçle kalkıp kahvaltılarını
yaptılar alelüsülen sevinçle