Menekşem bir gece kaçınca bana
Bayramlaştık gerdek vakti, şakıdık
Sehere kadar sürdü cümbüş sefa:
Anne, baba, Allaha ısmarladık!
Mehtaba çıkıp ay gibi parladık
Şad olduk guş gibi, neydi o sefa!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Değişik bir tarzınız var.Ama hoş geliyor.Kaleminize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta