Ne güzel bakıyordu gözlerin Menekşe.
Baktıkça gönlüme doluyordu hep neşe.
Ne kadar da naifti duruşun Menekşe.
Hatırladıkça insanı sürüklüyor derde.
Bütün çiçeklerin en güzeliydin sen Menekşe.
Kokunu alanın dili tutulur da, konuşur hece hece.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta