Ne güzel bakıyordu gözlerin Menekşe.
Baktıkça gönlüme doluyordu hep neşe.
Ne kadar da naifti duruşun Menekşe.
Hatırladıkça insanı sürüklüyor derde.
Bütün çiçeklerin en güzeliydin sen Menekşe.
Kokunu alanın dili tutulur da, konuşur hece hece.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta