MENEKŞE__________________
Papatya mevsiminde bir garip yalnızlıktır menekşenin yaşadığı
Saksısından dökülen can suyu besler nedensiz bir tiz çığlığı
Sessizliğinde ağlarken kök hücresindeki her inanmışlığı
Güneş yanıltıcıdır evin camından süzülürken kandırır gün ışığı
Kuruyup sararır papatya oldu sansada tadacaktır karanlığı
Gözlerin gözlerime değince
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
Devamını Oku
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta