MENEKŞE__________________
Papatya mevsiminde bir garip yalnızlıktır menekşenin yaşadığı
Saksısından dökülen can suyu besler nedensiz bir tiz çığlığı
Sessizliğinde ağlarken kök hücresindeki her inanmışlığı
Güneş yanıltıcıdır evin camından süzülürken kandırır gün ışığı
Kuruyup sararır papatya oldu sansada tadacaktır karanlığı
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta