Bir menekşe kurudu bu bahar saksı toprağımda
Çocuk gülüşün kadar hercai, sen kadar da soluk.
Bin yıldız kaydı dün gece mavi tonsuz semamda
Ömrüm gözlerin gibi parlak, sen kadar da donuk.
Bir yürek durdu bu sabah ömrümün sol yanında
Ben kadar sana sevdalı, sen kadar benden kopuk...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta