Bir mezarının başına geliyordum
Hıçkıra hıçkıra hüngür hüngür ağlayarak
Ve birde oturup dertleştiğimiz
O çam ağacının yanına.
Nelerden bahsedip, neler neler konuşurduk
O karanfil, zambak, menekşe, gül
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta