Bir gölge sanki yalnızlık bende, peşi sıra ardımda.
Soluğu kesilmedi, hala ensemde.
Gündüzler zindan peşimde gölgeyle,
Dudağını bükmüş çocuk gibiyim,
Hıçkırıklarım sessiz, ellerim boş,
Avuç açtım sevgiye,
İttiler arkamdan karanlığa, hatta dediler koş!
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta