Memur, açtı maaş cebinde yoktu,
Bakkal,Manav kasaba borçları çoktu,
Böyle yaşamaktan çanından bıktı
Kafayı üşütüp,yollara düştük…
Kimisi sendika der,kimisi para,
Borç bulamak inan yürekte yara,
Yaşamaktan bıktı girmişti zora..
Üzüntüden ölüp,yatağa düştük..
Derdimiz bilinmez,doktor bulunmaz
Derdimi bilenler tedavi etmez,
Geceleri gözlerim hiç uyku tutmaz
Uyur gezer olduk,yollara düştük..
Garip fethi söyler kimse kızmasın
Bu son sözümdür kimse yazmasın
Memur çarktır onu kimse kırmasın
Her şey laçka oldu yollara düştük….
Fethi TAŞKIN
2002 Gebze
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta