Topraklarında açtım yağmurlu gözlerimi.
Sayende tanıdım ben bu dünyayı.
İnsanının sohbetleriyle ısındım.
Kör gecelerinde yürürken patika yollarını
Beyaz giyinen dağlarında donardı düşlerim.
Derin karlarına saplanırdı minik ayaklarım.
Üşürdü ellerim ve ağlardım.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta