Topraklarında açtım yağmurlu gözlerimi.
Sayende tanıdım ben bu dünyayı.
İnsanının sohbetleriyle ısındım.
Kör gecelerinde yürürken patika yollarını
Beyaz giyinen dağlarında donardı düşlerim.
Derin karlarına saplanırdı minik ayaklarım.
Üşürdü ellerim ve ağlardım.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta