Güneşi doğuran gökyüzü için yazıyorum ,
Bulutlar için tutuyorum kalemi masamda ,
Aya yanık , türkü gibi bakan bir şehir için ,
Aşkıyla deli eden Mevlana ile anıyorum !
Yıldızlarla yakamoz olan gölün dibinde ,
Aşk ile yoğrulmuş bir halkın toprağı içinde .
Gökyüzündeki serçenin yere konması gibi ,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta