Memleketi özlüyorum gurbetin son durağında
Kulağımda kuzu sesleri gözüm tozlu yollarda
Hafiften bir rüzgâr çiçek kokuları burnumda
İçimde bir bülbül dikensiz gül arar toprağında
Memleketi özlüyorum hasretin son durağında
Memleketi özlüyorum yalnızlığın son durağında
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta