Deniz ötesi şehirlerin gri sokaklarında yürürken bile gözlerim arkada.
Siluetin hâlâ göğsümde, martılarla yarışan bir hayal gibi.
Ruhsuz kalabalıkların arasından, sanki hiç yokmuşum gibi süzülüyorum.
Bedenim burada, ama ruhum Eminönü’nden Kadıköy’e süzülen bir vapurun güvertesinde.
Rüzgârla Boğaz’a karışmış, dalgaların sessiz şarkısında kaybolmuş.
Ayasofya’nın taşları hâlâ alnımda; ağır bir gölge gibi.
Karacaahmet’te hayatla ölüm yan yana yürürken ben de sessizce izliyorum.
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta