Özüne dönmeli, özden gelen.
Bozkırın bozlağı, halkımın ağıtları gibi.
Dalgalanan hilâlin altındaki çocuklar gibi.
Yırtılmış, kirli paslı pantolonum gibi.
Akşam ezanı gibi, dar sokaklar gibi.
En çokta biz gibi, bu memleketin divaneleri.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta