Üzerindeki giysi gibidir memleket
Bütün özlemini avuçlarına toplayarak
Ruhunu yağmur seline tutturarak akmalı
Parmak uçlarında kar tanelerini eriterek
Yol almalı insan/nefes almalı
Ve bütün ezberleri bozmalı insan
Doğduğu coğrafyaya doymalı gözleri kapalı
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta