Bekleyenler var onları
Kınalı kuzular gibi gönül açmış
Geleceğin çınarları için
Kozalak kozalak saçmış
Bir telefon sesi olur bekler
Sessiz derinliğinde ülkemde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Harika bir eser.
Paylaşım için teşekkürler.
Bekleyenler hep düşünür
Ne yapıyor şimdi oğlum
Hüzün bakışına yürür
Ey oğul, yiğit soylum
Harikulade bir sesleniş.
Yüreğinize sağlık Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta