Memleket Bozulmuş Şiiri - Birkan Demirci

Gezdim memleketti il il.
Her yerin huyu değişmiş, dili bozulmuş.
Ne doğru kalmış, ne millet adil.
Adalet bozulmuş, yasa bozulmuş.

Bir lokma ekmeğe fesat karışmış
Hırsla göz doymamış, mide şarışmış
Komşuluk gitmiş, selam daralmış.
Mahallenin taşlı sokağı bozulmuş.

İnce saz susmuş, türkü unutulmuş
Dostluk kavga ile kanla tutulmuş
Gençler ekranda hayale tutulmuş
Kültürü bozulmuş, işi bozulmuş.

Hoca vaaz verir altın saatle
Millet oyalanır boş nasihatle
Her taraf kaplanmış sefaletle
Vicdanı bozulmuş, başı bozulmuş.

Emeğin değeri kalmamış yerde
Helâl kazanan bitmiş değerde
Alın teri satar şimdi pazarda
Alıcısı yoktur, beşi bozulmuş.

Yiğit mertlik ile övünmez olmuş
Dilinden doğruluk duyulmaz olmuş
Herkes menfaatle sürünür olmuş
Kardeşlik bozulmuş, maya bozulmuş.

Sanma ki yük ağır elde taş kalır,
Zamanla yıpranır, sabır hoş kalır.
Toplum çürüyünce insan boş kalır,
Kaşları düzgün de gözü bozulmuş.

Bozulmuş dünyada arama huzur,
Hakikat susunca artar kusur.
Yolun sonu ya karanlık, yada nur,
Memleket baştan başa bozulmuş.