Yangılar dört sarmış ülkemi,
Gökyüzü pas tutmuş, dağlar yanık,
Irmaklar öksüz, kuşlar sessiz,
Bir ağıt dolanır her rüzgârın dilinde.
Toprak çatlamış susuzluktan,
Köyler birer yaradır yüreğimde,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta