Memiş Şiiri - Kerim Yavuz

Anlatsam destan olur Memişun işlerini
Dövdi oni karisi Hep kirdi dişlerini
Eve biraz geç gelsa Pataklar oni kari
Tutar oni kolindan Atar oni dişari

Bu Memişun kaderi Karadan daha kara
Mart kedileri gibi Çikayi çatilara
Kari delinun biri Konuşur aksi aksi
Bela oldi başina Köyün huysuz fatmasi

Vallahi bu Memişe kuyi kazdiler kuyi
Karinun eli ağır vurdimi oturtiyi
Değiştirmedi kari dayak atma huyuni
Oynayi memiş ile kedi fare oyuni

Memiş bir avuç uşak Kari sanki balina
Güliyiruk memişun Ağlanacak halina
Evlendi evleneli ömri indi yariya
Ne etsun habu Memiş yüz kiloluk kariya

Belki uslanır diye muska yazdurdi memiş
Hocanun muskalari hiç bir fayda vermemiş
Oy Memiş yetim memiş gülmemiştur gülmemiş
Evlendurdiler oni buyuklari bitmemi