tünel yatsıda dem pek soğuk
çek elini memet bu havada gidilmez memleket
uzun olmuş Susinler boyu çocukluğum kadar
çayırdan geçilmiyor ayak uçlarım çoktandır yorgun
saçlarını topla da gel demiştin saçaklara pek alışkın değil buralar
kestirdim
kısacık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Cümleler harika. Anlatım harika, ellerinize yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta