Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şimdi engin denizlerde
Dümeni kırılmış
bir garip takayım
Söyleyin a dostlar
Ben şimdi gül diye yakama
Neyi takayım…
ROTASIZ GEMİLERİN İÇİNDE HEP BİR ÇIĞLIK VARDIR...
O ÇIĞLIK SEVDASI YARIM KALMIŞLARIN ÇIĞLIĞIDIR...
YAKANA GÜL YERİNE YARIM KALMIŞ ŞİİRLERİN DİZELERİNİ TAKACAK VE YAŞAMA BAKACAKSIN ŞAİR ....
ÇOK GÜZELDİ...
Hasretin eli uzandığında geceleri . yastıkda unutulan kokuları gül diye takarız yakamıza..
Güzeldi. Kutlarım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta