Dökülen yaprakların çıkardıkları ses, bir melodiydi…
O koca hayat ağacı, kanarken seslendi…
Balta hiç dinlemedi…
Sonrasında sapı dile geldi…
Hayat ağacını kesmek ne haddime dedi…
Bir an tereddüt etmeden kırılıverdi…
Ben ki bütün varlığımla gözlerinin esiri…




şarkı yapıldı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta