kendi kendine öğrenmişti artık;
meleksiz ölmeleri...
ecele inanmaz olmuştu..
bir kere denmişti; oysa kaçıncıydı bu..?
saymadı gururundan..
bir yaşamak daha vardı onu bekleyen,
toplayıp et-kemik yedeklerini,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




ustaca şairce..ölüm şiiri zordur ..ama size değil..tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta