Aslanların ağladığı şehirde
denizler gözyaşlarıyla doludur,
tuzlu, ıslak ve gri.
Kalplerimiz o kadar kuru ki,
Sahra çölü bile amazon kalır.
Melek alfabesini okuyamadığımız için
dillerimiz hep satılık hatta,
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta