Sen kanatlı bir melek, ben kanatsız bir kulum,
Uçamam peşin sıra, gökyüzüne ben gülüm.
Tanrı seni yaratmış, uçsuz bucaksız nurdan,
Beni de halk eylemiş, neyleyim ki çamurdan.
Anladım bu alemde, farklı iki varlığız,
Sen nurdan bir meleksin, ben adem karayağız.
Bir kul için Cenneti terk eder mi hiç melek,
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




çok güzeldi...
tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta