Maviyi seviyordu,kara bir çocukluk serdiler önüne,kirli bir sofra bezi gibi...
Elleri,belkide ellerimsiz buz,gözlerinde yalnızlık yazıyordu okuyabilene...
Loş ışıklı uzun gecelerde,yolculuk yapar geçmişe,hesap sorardı zalimlere...
En sevdiklerine adadı kendini,ruhu öksüz;kalbi anne sütü gibi pürüzsüz...
Başka bir evrende, başka bir dünya kurdu kendine,kah mutlu kah mutsuz...
05.01.2026
10:45
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta