Bir gün bir adam bir melek sesi duymuş,
Ve bağlanmış ona,
Sanki bütün kutsal olan sesler,Kuran’ı kerim,ezan ve sela sesleri kulağın da yankılanıyordu.
O adam bir gün Elazığ’a gitmiş,
O meleği görmüş ve sarılmış,
Sanki bütün dünya güzelleriklerini ve cennete sarılmıştı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta