Kayboluyordu ruhum
Akıp gidiyordu karanlıklara yavaşça
Tutmuyordu kimse ruhumun ellerinden
Ölüm arzusu dinmiyordu ne yapsam
En mutlu olduğum anda bile
Fısıldamaya başlıyordu beynimin içinde
Susturamıyordum, çağırıyordu
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta