Ey hayat! Suçlusun,
bana bir gençlik borçlusun,
çocuktum yürüdüm paslı bir giyotin gibi olan daracık sokaklarında,
uçurumlar biriktirdim korkularımla
uçuk dudaklarımla,
umarsız bir gece, karanlıkta kalıp
platonik duygular beslerken güne
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta