acılınca sinemalar
her zaman yürüdümüz o yol burhan
yaşamadığımız seneryolarda çoşuyorum
kırılgan sokağımızda oturuyorum
bu geri gelmeyen zamanlarda tükeniyorum
ah sevgi dediğim
yaşlanan ömrümle kendime hapis kaldım
bir an olsun umuda senle koşamadım
gerçeği bulmaya çalışan kaybedilmişlikti göz bebeğin
mesafe arası duygularla ölmekti yalnışım
saçlarında kurduğum köprüleri bombaladılar
cesurca direnemedi ağlayan kalbim
bu hıncahınç nefretlerle gerçek kaybolmuştu beyaz ellerimde
geri dödüğümde yanan memleketin sensizliği kalmıştı bana
sıra sıra dizildi yaşananlar
ben seni halen ararım melankolik düşlerimde
Kayıt Tarihi : 21.9.2008 13:08:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!