Sonunu kendi yazmış bir yazarın savurmaktan kaygı duymadığı tebessümleriyim,
Melankolia üzerime oturmuş hapsolmuş kaygıların yanına serilmekten endişe duymuyor.
Kaçtığım ne varsa bir bar taburesinde yakaladı beni,
Yok mu cesaret madalyalarım
En fiyakalısından,
Yaşarken bu kadar hissedemiyorum kokusunu burnumda.
Çığlıkları kızımın,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim



