24.12.2003 Ankara/Altındağ
Sallandı aniden, hırpalanmış o kurumuş ağaç dalı.
Ve sarsıldı içimde, titreyen o tekinsiz mavi çizgi,
Sanki bir kadifeyle örtüldü ruhun o en yaralı,
En dipsiz köşesi; oraya çöktü ebedi bir sevgi.
Yüreğim ki bir kadavra odası; hem dehliz kadar dar,
Sen, ey uzaklardaki o meçhul ve kutsal canavar!
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta