ruhumun pencereleri kapanır
toprak dolar içim.
kelebekler konar, bahar biter göğsümde
yağmur yağar, güneş açar.
mevsimlik bir yorgan üstümde
koynumda mevsimlik tohumlar.
başucumda kırık bir testi ve
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta