Melankoli fırtınalarında meçhule doğru yol alırken
Yüreğim yalnızlık uçurumuna sessizce kayıyordu
Ve ben hayatta kendini kaybetmiş
Ruhsuzlaşmış ruhunu arayan biriydim aslında...
Timsah gözyaşları döker gibi ağlama
Beni vuran sendin unutma
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Kalbinizi bin parcaya bölseniz yetmez.Sakın patlamayın.Kaybolacak bir parcayada gönlünüz el vermez.
İnanilmaz güzel bir siir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta