Melankoli fırtınalarında meçhule doğru yol alırken
Yüreğim yalnızlık uçurumuna sessizce kayıyordu
Ve ben hayatta kendini kaybetmiş
Ruhsuzlaşmış ruhunu arayan biriydim aslında...
Timsah gözyaşları döker gibi ağlama
Beni vuran sendin unutma
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Kalbinizi bin parcaya bölseniz yetmez.Sakın patlamayın.Kaybolacak bir parcayada gönlünüz el vermez.
İnanilmaz güzel bir siir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta