Melankoli kokuyor bu hisler.
Ne varsa, ne kadar varsa senden, kocaman bir yalan belli ki…
Yaşamak seni, sensizliğinle bir yol bulup anlaşmak, kanunlarını aşkın takmadan, bir yudum alıp hayalinden, gerçeklerle helalleşerek bahar yağmurlarında doyasıya ıslanmak olsaydı. Ah! Yapabilseydim. Sınırsız zaman düzleminde Senden Sana koşup sarılabilseydim düşlerime.
Kime, Nasıl anlatılır ki bu! Gerçek şu; Muhtemelen ölene dek içimde taşıyacağım bir sır. Bakıyorum, bir kez daha inanmadan bu şehre. Ve yine duyup hissetmeden meltemler esen ılık yaz akşamlarının çöktüğü sokaklarına anıları gömüp kokuna veda edeceğim.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta