Dün gece sensizlik çöktü omuzlarıma.
Kapadım yüzümü yastığıma,
Sanki göğsüne yaslar gibi.
Göz yaşlarım bana benzemez.
Akar gider bağımsız.
Odalar üzerime kapanıyor,
Ölüyorum zamansız.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta