Melâli Anlamayan Nesil
Ay parladı tebessümle, naz ile, hâle hâle
Çiğ olup düştü gökten, sanki berg-i nihâle
Etrafında yıldızlar dönerlerken âvâre
Bulutlar çekildiler, her biri pâre pâre
Cevap veremediler bir sual-i muhâle
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Evet Anlamazlar...Unutuldu...artık..hâl-i pür melâle..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta