Melal,
Afyon kokan gurbet,
Zehir içmiş yaprak,
Kara düşmüş duvak....
Her gecesi, ecel nöbeti olan melalin,
En zifir deminde saplıdır bıçak.
Medetkardır mısralar, kalemin kıvrımında.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta