Ne çok severdim sana mektup yazmayı
Ve sen ne çok nefret ederdin sana mektup yazmamdan
Mektup yazan kalbin hükmü olaydı yazılan kalpte
Ne bu zorlama şiir olurdu ne böylesi hüzün
Yıllar zorluyor insanı
Onca engelin üzerinden geliyorsun çabayla koşuşturmacayla
Bir kalbine geçmiyor sözün
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta