"Al mektuplarini" diye uzatti gözlerime bakip o sevdaya benzeyen kokusunun sindigi mektuplari...
Almamak vardi aslinda , bakip hatirlayip onu geri dönderecek tek sey onlardi, kalsin diyemedim, bakisindan ve icerimdeki yarasindan baska biseyi yoktu cünkü elimde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta