Bilmediğimiz bir dile dökülüyoruz.
Susuyoruz ikimiz de.
Tıkanıyor bakmalarımızı.
İkimiz de susuyoruz.
Ne zaman yeltensek söylemeye,
kocaman bir noktaya dönüşüyor sesler.
Bilinmeyene karışıyor yazamadıklarımız.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Yarının kaç ertesindeyiz.
Kaç duvar var aramızda.
Kaçı yıkılmaya ne zaman hazır.
Hoş bir şiir...Tebrik ve saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta