Bulutu düşmüş yağmurlar üstümüzde
bilmediğimiz yerlerimiz açılıyor
zamanda kalmışlarımız
kadın olmamış adam yerlerimiz
sadakatin kör yerleri düşüyor üstümüze
açılıyor kalbimizin ağrıyan yerleri
yeni bulutlar üstüne
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta