Yine seni yazıyorum
aklımdan çıkmışım
gecenin çıplak sensizliğinde yürüyor kalbim
kuyular arıyorum seni saklayabileceğim
yine seni düşünüyor kelimelerim
gecenin bu çırılçılgın yalnızlığında
senden kalma bir viyolin eşlik ediyor yokluğundalığıma
durmadan düşüyorum üşüdüğümüz bu yoksunlukta
Caddeleri bomboş diye biliyorum şimdi
şehirleri
ülkeleri
ellerimi
yatağım
yastığım
şu zavallı koynum
bomboş bu gece de
düşmüşüm sesinin boşluğundan
bağırıyorum
hiçkimsenin bizi duymayı bilmediği bir yerde
avazım çıktığı kadar yoksun ey
bütün gülmeleri kovdum yine bak
saçlarım üşüdü ağarmaktan
dilim toz duman içinde
gözlerim çamur
çamur gözlerim
Bak hey
dünya durmuş bu gece yine
yıldızlar sönmüş üstümüzden
gurbetler çökmüş yine üstümüze
bak hey
ne acayip olmuşuz
nefret ettiğimiz bütün nefretlikler yapışmış aramıza
sana dokunmak yok şimdi
bak hey
bak
hey
Kayıt Tarihi : 23.4.2006 01:02:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!